5 . عبداللَّه بن زمعه ؛ 6 . ابوموسى اشعرى ؛ 7 . بريده اسلمى ؛ 8 . انس بن مالك ؛ 9 . سالم بن عبيد . بنا بر اين ما اين روايت را از نُه نفر از صحابه نقل كرديم ، گرچه تِرمذى ، پس از نقل حديث از عايشه ، فقط به شش نفر اشاره كرده است . وى مىنويسد : « اين روايت در اين باب از عبداللَّه بن مسعود ، ابوموسى اشعرى ، ابن عبّاس ، سالم بن عبيد و عبداللَّه بن زمعه نقل شده است » . « 1 » پرواضح است كه - آن سان كه ملاحظه خواهيم كرد - اساس و پايه در همهء روايات ، عايشه است . . . فراتر اين كه برخى از رواياتى كه از غير صحابه نقل شده ، روايات مرسل هستند كه به واسطهء عايشه نقل شده‌اند ؛ از اين رو در ابتدا ، سندهايى كه از غير عايشه نقل شده است به دقّت بررسى مىنماييم .

--> ( 1 ) . سنن تِرمذى : 5 / 379 ، كتاب مناقب ، باب مناقب مشترك ابوبكر و عمر ، حديث 3692 .